Belli bir yaştan sonra insan sağlık kuruluşlarına kabakulak, kızamık vs. gibi hastalıklar için başvurmuyor, bizim gibiler yani belli bir yaşın üzerindekiler, periyodik kontrolleri için, ilaç raporları için, diş sağlığı için doktor karşısına geçiyorlar.
Biz de öyle…
Ben bulunduğum böyle yerlerde görevlilerin insanlara, hastalara filan nasıl davrandığına bakarım, alışkanlık işte… Geçmişte yani 10-15 sene öncesine kadar bazı sağlık kurumlarında doktor yanında görev yapan personelin hastalara laubali bir biçimde senli benli hitap tarzlarını çok eleştirmiştim. “Babanın oğlu mu, kızı mı; bey efendi, hanımefendi demek ağırına mı gidiyor?” diye yazdık çizdik. Doktorların nazik ve kibarca davrandıkları hastalara yanlarındaki sağlık personelinin böyle tepeden bakması acaba nedendi…
Bu tarihlerden de öncesi tam bir felaketti.
Aradan geçen zaman içerisinde bu konu çözüme kavuştu. Bilmiyorum eğitildiler mi ne oldu ama artık hastane personelleri de benim gördüğüm kadarı ile çok kibarlar.
Son iki üç hafta içinde yolun devlet hastanelerine düştü, BEÜN Tıp Fakültesine düştü, (Önemli bir vaka için değil, sadece kontrol amaçlı) ve Ağız Diş Sağlığı merkezine düştü.
İnsanlığınızın farkına varıyorsunuz, tüm sağlık personeli sanki söz birliği etmişçesine büyüleyici bir nezaketi tüm kurallarına uygun gösteriyorlardı. Öyle ki, siz mahcup oluyorsunuz walla… Artık doktorları siz düşünün.
Kutluyoruz sağlıkçılarımızı,
Onların amiri memuru kim varsa onları da…
