Şair Fazıl Ahmet Aykaç yıllar önce kanımca bu günümüze de uygun bir dizeyi edebiyatımıza kazandırmış.
Ördeklerden bir filo,
Bir de kazdan amiral…
Aynı zaman da öğretmen olarak hizmetleri bulunan, milletvekilliği de yapmış olan Fazlı bey 60 yıl kadar önce bu dünyadan göçmeden kim bilir kime ve hangi politik gerekçeyle bu satırları yazdı bilinmez ama tutmuş birisi bu satırların peşine de şunu ilave etmiş:
Ne bok yesin Anibal!
Günümüzün butlan ile çarpılmış CHP’sine ne kadar da uygun bir gönderme. Kendisine partililerden ve ülke halkından az buçuk sevgi ve saygı kırıntısının kaldığı Kemal efendimiz anlaşılan bu kırıntıları da çok bulmuş ki bu dünyadan öbür dünyaya nakli hane ederken cıs çıplak gitmeyi yeğlemiş…
Ya o yanında taşıdığı üç beş siyasi mevtaya ne demeli?
Kim karga, kim kılavuz?
Halka rağmen, halkın tüm beklentilerinin tamamen tersine, birilerine uyup kafatasının içindeki beyinde kalan aklın son kırıntılarını böylesine cömertçe harcamak tarihte hiçbir Türk vatandaşına nasip olmamıştı. Tahta çıktığında 19 kardeşini boğduran üçüncü Murad ile 17 kardeşini katlettiren üçüncü Mehmed’e kızıyorduk, bu adam tuttu ülkenin yarıdan fazla ahalisini üç beş çakala boğdurttu, bununla da kalmadı o çakallara CHP’yi bu günlere taşıyanları partiden kazımak için bir de yol verdi.
CHP’ye kara çarşaflılar ile çember sakallıları törenle üye yapıp yakalarına parti rozeti takarak Atatürk ilkelerini ve partinin 6 okla belirtilen değişmez kurallarını delmeye başladığınızda, bu türden gelişmelere de hazır olmanız gerektiğini daha yeni yeni anlayabildiler birileri.
Anladılar ama aradan Baykal geçti, Kılıçdaroğlu geçti…
Şimdi diyorlar ki “o Fetöcü, bu Fetöcü…”
Ne yazık ki vakit geçti!
