Zonguldak’ ta bu soru çok soruluyor.

İşçi alımı.

Yapılmıyor.

Nedenleri bilinmiyor.

Zonguldak kamu kömür üretimine işçi alımı yaparken resmen Çin işkencesi çekiyor.

Son işçi alımında tam 350 kişi iş başı yapmadan ayrıldı.

Veya birkaç ay çalıştı bıraktı gitti.

Madenci olmayacaklar.

İşe başvuruyor.

Sonra da maden işçisinin yükünü taşıyamıyor.

Ağırlığına gelemiyor.

İşi bırakıyor.

Tam 350 maden işçisi işbaşı yapmadı.

İşi fes ettiler.

Madenci.

Kömür üretim işçisi.

Ağır işkolu.

Yıpranma payına sahip bir meslek.

Tam 20 yılda emekli olunabiliyor.

Son işçi alımında 350 işçi ayrıldı.

Alınan işçi 1500 değil.

Tam 1150.

Herkes de bunu böyle söylesin.

Bilsin.

Ve 2021 yılı sonu itibarı ile emekli olan işçi sayısı tam 1900.

Oldu mu 2250.

Bugüne geldiğimizde bu sayı daha da arttı.

O zaman 3000 işçi alında bir nefes alınacak.

Rahat edilecek.

Üretim olacak.

Çelik sanayinin hammaddesi verilecek.

Termik santrallerin kömürü temin edilecek.

Artık zarar da söz konusu değil.

Kar patlaması yapmamız işten bile değil.

Hem istihdam sağlanacak.

Üretim yapılacak.

Hammadde sağlanacak.

Ekonomiye katkı.

Ülkemizin sanayisine de etki.

Cari açığa önemli destek.

Kömür pahalı.

Kömür değerli.

Tüm siyasi partiler kömürün öneminden bahsediyor.

Söz ediyor.

İşçi alımı.

Yatırım.

Üretim.

Bu sözler önemle söyleniyor.

İktidar partisi ne bekliyor?

Çünkü iktidar partisi yetkilileri.

İlgililer de aynı söylemdeler.

Buna rağmen icraat gerçekleşmiyor.

Küresel fiyat artışı.

Salgın sonrası ortaya çıkan durum ve konum.

Enerji fiyatlarının aşırı yükselmesi.

Petrol ürünler.

Petrol varil fiyatı.

Kömür tonu.

Doğalgaz.

Her şey pahalı.

Her şey en tavan fiyat.

İthalat çok pahalı.

Döviz ise çok yüksek.

Bir dolar 15 TL.

O zaman tek seçenek ne kalıyor.

Yerli kömür üretimi.

Acaba bizlerin bildiğini herkes bilmiyor mu?

Tabi ki biliyor.

Çözümler ise üretilmiyor.

Tüm bu seçeneklere rağmen.

İşçi alınması için ne yapılmalı.

Yerli diyoruz.

Milli diyoruz.

Ama içini dolduramıyoruz.

İşçi alınmıyor.

Tüm bu altın fırsatlara rağmen.

Hazinemiz çıkartılmıyor.

Bir tarafta yüksek fiyatlar.

Bir tarafta maliyet.

Diğer tarafta yerli üretimin avantajları.

İthal kömürün dezavantajı.

İşçi alımı için çok büyük fırsat önümüzde duruyor.

Bugün bu kömür çıkmaz ise ne zaman çıkacak.

Her zaman için kendi öz kaynaklarımızı değerlendirmeliyiz.

İthal kömür artık cep yakıyor.

Cazip değil.

Savaş durumu ve konumu ise herkesin elini ve kolunu bağlıyor.

Dünya enerji fiyatları artıyor.

Yaklaşabilene bravo diyoruz.

Zonguldak’ın altında iki milyar ton kömür var çıkartamıyoruz.

Çelik sanayinin hammaddesini veremiyoruz.

Termik santrallerin kömürünü veremiyoruz.

Peki ne olacak?

İşçi alımı gerçekleşmiyor.

Hem de tüm çığlık atmalarımıza rağmen.

Çözüm üretmeyen bir Zonguldak’ı görüyoruz.

Yaşıyoruz.

Sesimiz yetkililere ve ilgililere.

Herhalde gitmiyor.

Duyulmuyor.

Ne yapalım.

Bizden söylemesi.

Duyurulması.

Ülkemiz kendi öz kaynaklarına dönme adına neyi bekliyor.

Bu dediğimizde .

Tarım dahil.

Linyit kömür dahil.

Her şey dahil.

İnşallah.