Kentin hangi mahallesine giderseniz gidin,
Kime sorarsanız sorun,
“Bir zamanlar” diye bir başlık açtığınızda herkes eski Zonguldak özlemini anlatacaktır.
Eski Zonguldak;
Sen neymişsin be birader!..
Çay bahçeleri, orkestralar, kulüpler, danslar…
Sinemalar, parklar, tenis kortları, çocuk parkları…
Tanzim satışlar, ekonomalar, Sümerbanklar…
Kışları gündüz salep akşamları boza satışları, hem de mahallelerde…
Kapınıza kadar gelen süt, yoğurt, sebze… Haaa bir de kestane suyu, evlerde küplere boşaltılan…
Bedava okul servisleri, geziler, piknikler…
Mahalle aralarında uzuneşek, dokuztaş, ufaktan maçlar…
Sevgilinize gönderdiğiniz pusulalar, el ele kaçamak yaptığınız kuytular…
Kapıdan alınan çöpler, çöpçünün katırı için sakladığınız karpuz kabukları…
Bahçenizi kazdırıp ektiğiniz domatesler biberler…
Bayramlarda kapı kapı el öpmeler, mendiller içinde beşlikler onluklar…
Torbalar dolusu dağıtılan kurbanlıklar…
Daha neler neler;
Evet; sen neymişsin be birader,
Sen neymişsin Zonguldak!..