TTK adına geçtiğimiz hafta mahkemelerin şekillendiği hafta oldu.
Ereğli ve Zonguldak merkez adına görülen duruşmalarda’’Armutçuk’’ için olumlu karar çıktı.
Kömür üretiminin önü açıldı.
Müfettiş raporları kabul görmedi.
Her iki bilirkişi raporu kurumun lehine geldi.
Armuutçuk müessesesi açıldı.
Kömür üretimi başlıyor.
Evet.
Armutçuk bölgesinin günlük tonajı çok düşük.
Tam 310 ton. Bu rakam artmalı.
Günlük en az bin tona ulaşmalı.
En azından ERDEMİR’e kömür verelim.
Ayda 30 bin ton ERDEMİR’e versek ne güzel olur.
Hem kurum kazanır.
ERDEMİR’de hammaddesini sağlamış olur.
Ayda 30 bin ton çok fena bir rakam değil.
Yeter ki üretelim.
Bu müjdenin içini pekçok yönlü dolduralım.
Devam edelim.
Zonguldak merkez adına görülen duruşmalarda bir sevinç yaşadık.
İki üzüntü gördük.
Sevincimiz Üzülmez yeniden kömür üretimine başlıyor.
Üzülmez müessese müdürü Değirmenci , müthiş bir sunum yaptı.
Mahkemede özellikle yaptığı açıklama ve gerekli yazılı metinlerle müfettiş raporlarının kendi işletmesi adına geçersiz olduğunu, bilirkişi raporlarının ise işletmesini ilgilendiren kısmının olmadığına kadar net ifadelerde bulundu.
Mahkeme başkanı ara karar istediğinde olumlu olacağı içime doğdu.
Ve öyle oldu.
Üzülmez üretime başlayacaktı.
Müjdeyi hemen haber olarak servis ettik, kamuoyuna duyurusunu yaptık.
Tabi ki üzülmez müessesesi ile ilgili kısa bir paylaşım yapalım.
Bugün için günlük üretim 1150 ton diye biliyoruz.
Bir ara bu bölge günde 2500 ton üretim yapıyordu.
Rekor kırıyordu.
Yine aynı başarı gösterilsin.
En azından ÇATES’ in bir ünitesinin günlük harcamasını yapalım.
Karşılayalım. Gerçekleştirelim.
ÇATES için bence bu çok önemli.
Geçmiş zararlar giderilsin.
Üzülmez müessesesinden büyük günlük kömür üretimleri bekliyoruz.
Bu halde bile Amasra A, Armutçuk ve Üzülmez sahaları günde beş bin ( 5000) tonu bulmalı.
Bunu başarmalıyız. Mucizeler gerçekleşmeli. İnşallah diyelim.
İkinci olarak Kozlu müessesesi müdürü dinlendi.
Üçüncü olarak Karadon ve Gelik müessesesi dinlendi.
Kozlu müessese müdürümün yaptığı açıklama doyurucu değildi.
İkna edici olmadı.Zayıftı .
Mahkeme başkanı ikna olmadı.
Hele ki mahkeme başkanı o can alıcı soruyu sorunca, cevap ise manuel denilince.
Bu söylem doğrular ekseninde tekrarlatılınca.
İş bitti.
Karadon müessese müdürü ise diğer müessese müdürlerinin görüşlerine katılıyorum sözleri başlangıç yapması hayal kırıklığı yarattı.
Kurumu ile ilgili açık ve net bilgiler veremedi.
Mahkeme başkanı ikna olmadı.
Hele ki o hayati derece önemli soru sorulunca, yine alınan cevap manuel olunca.
Ümitler sona erdi.Hayaller sukut oldu.Üretim olur sonucunu alamadık.
Mahkeme sona erdi.
Kozlu ve Karadon bölgelerinin arık mahkeme süreci sona ermişti.
Şimdi ne olacak, diye düşünürken.
Salondan ayrıldık.Sessizlik hakimdi.
Moraller dip yapmıştı.Üzülelim mi?
Sevinelim mi?Bilemedik.
Gerçek şu ki Kozlu ve Karadon kurumun iki amiral gemi müessesesi .
Bunların kapanması olmadı.
Bu iki kurum diğer havzayı sırtında taşır.
Ama açık ve üretim yapan havzalar için aynı görüş geçerli değil. Şimdi ne olacak?Bilemiyoruz.
Ne kadar kapalı kalacağız.
Altı ay söyleniliyor.12 ay diyen var.
Önümüzde uzun bir süreç var.
Bu ne demek?Artık işçi alımının önü kapanır.
Yatırım ne olur?Bilmiyorum.
Tam 760 milyonluk bir yatırım bütçesi var.
İnşallah hepsi harcanır.Kullanılır.
Mahkemede duruşmalar görülürken içimden keşke TTK Genel Müdürümüz Muharrem Kiraz ve üretimden sorumlu Genel Müdür yardımcımız Fazlı Uncu’ da dilenseydi.
Belki ikna olunurdu diye düşündüm.
Ama artık hepsi sonra erdi.Mahkeme süreci sonlandı.
Şimdi önümüze bakacağız.
Bakanlıkların birbiri ile barışmasını bekleyeceğiz.
Barışırlarsa ne ala.
Barışmazlarsa kavga devam ederse işimiz çok zor.
Bu iki amiral gemiyi kaybedebiliriz.
Yeni amiral gemimiz Üzülmez müessesesi oldu.
Süreç çok değişik hal aldı. Yeni senaryolar bizi bekliyor.
Senaryoların cevapları bizde yazmaya devam edeceğiz.
Son olarak yazı başlığımızda TTK- GMİS ve süreç demiştik.
TTK kısmını biraz değerlendirdik, süreç ile ilgili analiz yaptık. GMİS konusuna girmedik.
Yarında onu değerlendirelim.
Ne dersek diyelim. GMİS baş aktör.
Şimdilik nokta.