Karabük Üniversitesi (KBÜ) Kamu Politikaları Araştırma ve Geliştirme Merkezi (KAPGEM) tarafından hazırlanan “Türkiye Organik Tarım Politikası Raporu” düzenlenen toplantıyla kamuoyuna tanıtıldı.
Kamu Politikaları Araştırma ve Geliştirme Merkezi (KAPGEM) tarafından hazırlanan rapor, Safranbolu Kampüsü Taş Bina’da gerçekleştirilen toplantıda paylaşıldı. Merkezin 13’üncü politika raporu olma özelliğini taşıyan çalışmada, Türkiye’de organik tarıma geçişin hangi politika araçlarıyla hızlandırılabileceği ele alındı.
Toplantıya KBÜ Rektörü Prof. Dr. Fatih Kırışık, Rektör Yardımcısı Prof. Dr. İsmail Rakıp Karaş, Karabük İl Tarım ve Orman Müdürü Yasin Önder, kurum temsilcileri ve akademisyenler katıldı.
“Organik Tarım Koruyucu Sağlığın Parçası”
Rektör Prof. Dr. Fatih Kırışık konuşmasında organik tarımın yalnızca tarımsal bir üretim modeli değil, aynı zamanda koruyucu sağlık yaklaşımının önemli bir parçası olduğunu vurguladı.
İşlenmiş ürünler yerine doğal ve sağlıklı gıdaya yönelmenin sağlık sistemi üzerindeki yükü azaltabileceğini belirten Kırışık, gelişmiş ülkelerde önleyici sağlık politikalarının öne çıktığını ifade etti.
Çevresel ve Ekonomik Maliyetlere Dikkat
KAPGEM Çevre Politikaları Masası Başkanı Doç. Dr. Ayhan Kocaman ise raporun temel amacının, konvansiyonel tarımın çevresel ve iklimsel hariciliklerini ortaya koyarak Türkiye için uygulanabilir bir organik tarım politikası önermek olduğunu söyledi.
Raporda; yoğun kimyasal girdi kullanımının toprak organik maddesini azalttığı, su kaynaklarında kirliliğe yol açtığı ve biyoçeşitlilik üzerinde baskı oluşturduğu vurgulandı. Sentetik gübre üretiminde fosil yakıt kullanımının karbon emisyonlarını artırdığına dikkat çekildi. Ayrıca Türkiye’nin kimyevi gübre üretiminde büyük ölçüde dışa bağımlı olduğu ve bunun üretici maliyetlerini yükselttiği ifade edildi.
AB’de Hedef Yüzde 25, Türkiye’de Yüzde 1,6
Raporda Avrupa Birliği’nde organik tarımın toplam tarım alanları içindeki payının istikrarlı biçimde arttığı ve 2035 yılı için yüzde 25 hedefi bulunduğu belirtildi. Türkiye’de ise bu oranın yaklaşık yüzde 1,6 seviyesinde olduğu kaydedildi.
Sertifikasyon maliyetleri, geçiş sürecinde yaşanan verim dalgalanmaları ve iç pazarda talep sınırlılığı yaygınlaşmanın önündeki temel engeller arasında sıralandı.
Politika Önerileri Sıralandı
Raporda; sertifikasyon ve denetim giderlerinde kamusal destek sağlanması, organik üreticiye düşük faizli finansman sunulması, bölgesel organik pazarların geliştirilmesi, dijital izlenebilirlik uygulamalarının yaygınlaştırılması ve eğitim-danışmanlık kapasitesinin artırılması gibi somut politika önerilerine yer verildi.
“Türkiye Organik Tarım Politikası Raporu”nun editörlüğünü Prof. Dr. Ersin Müezzinoğlu üstlenirken, çalışma farklı disiplinlerden akademisyenlerin katkısıyla hazırlandı.