Bazen bizim çokbilmiş bazı yetkililerimiz öyle gülünç ve tuhaf programları hazırlayıp gelenin geçenin onuruna sunuyorlar ya, işte bizler de gülmekten yerlere yatıyoruz…
Örneğin şu Nevruz kutlamaları;
Nevruzu milliyetçi bir kavram olarak lanse edebilmek için ateşler filan yakıyorlar, tutuyorlar bir de koca koca kravatlı göbekli müdür vs. takımını o ateşin üstünden atlatıyorlar… Maazallah adamın ayağı bir kaysa bi tarafı yanacak.
Açılışlar…
Zonguldak’ta zaten yatırım matırım yok da bir şeyler açmak gerek di mi? Çünkü birileri geliyor, ona ne gösterecekler. Kimse gelmese bile vali geliyor. Eski bir vali döneminde böyle oldu. Alaplı’ya bir vali gitti, beyfendiye orada bir çeşme açılışı yaptırdılar. Oysaki o çeşme zaten 6 ay önce açılmıştı. Vali bey bir de çeşmeyi açarken “sayın cumhurbaşkanımızın önderliğinde…” diye lafa başlamaz mı, gel de gülme…
Enerji vs. bakanları, ne zaman Zonguldak’a böyle bir şahıs gelse hemen ocağa, ocakta bir de yemek faslı… Eğer mevsimlerden ramazansa, o zaman iftar. Olmadı sahur verelim. Bakan bey de poz poz fotoğraf çektirir, ocakta giyilen beyaz elbise ve ışıklı baret de yakışmıştır ha, neyse fotoları alır götürür Ankaralara, bakanlığın dergisinde de bastırır: “Bakanımız yerin 450 metre altında iftar yaparak emekçilerle beraber oldu”
Heh heh heeeee… Peki ya ocaklar işçi sağlığı ve can güvenliği nedeniyle kapatılmışlarsa?
Demokrasilerde çare tükenmez, yerin altı yoksa ocağın girişi de mi yok? Olmadı eğitim ocağı ne güne duruyor? Maksat zaten foto olayı değil mi?
Önemli günlerde de böyle, haftalarda da böyle...
Turizm haftası, Gençlik haftası, Edebiyat haftası, İtfaiye haftası falan filan… Kürsüler kuruluyor, nutuklar atılıyor, “şöyle yapacaz, böyle yapacaz” sözleri veriliyor;
Seneye?
Seneye de aynı söylemler!
Kendi kendilerine film çeviriyorlar. Başrolde beyefendi, senaryo daire müdürü, oyuncular müdür muavinleri, yer genelde vilayet önleri…
Filmin adı:
Comedia Burokracia!..