Gaziantep'in tarihi Bakırcılar Çarşısı'nda 50 yıldır kebaplık şiş üreten 70 yaşındaki demir ustası Mehmet Kurt, yazın kavurucu sıcaklarında ateşin başında çalışmayı sürdürüyor. Termometrelerin yüksek sıcaklıkları gösterdiği günlerde ateşin başında demir döven usta Kurt, bir eliyle çekici sallayıp diğer eliyle yüzündeki teri havluyla silerek mesaisine devam ediyor. Sıcak havanın kendisini etkilemediğini belirten usta, yıllardır bu şartlarda çalışmaya alıştığını söyledi. Yarım asırdır mesleğini sürdüren demir ustası, "Ekmeğini taştan çıkarıyor derler, biz ekmeğimizi ateşten çıkarıyoruz" dedi.

"Sıcak bizi artık etkilemiyor"
Yaklaşık 50 yıldır demircilik yaptığını ifade eden Mehmet Kurt, "Bizim işimiz yıllardır ateşin içinde. Allah'ın yardımıyla bugüne kadar geldik. Sıcak bizi artık etkilemiyor. Hatta oruç tuttuğum zamanlarda bile çalışırım. Sanki Allah bir serinlik veriyor. Bu da Allah'ın bir hikmeti. Ekmeğini taştan çıkarıyor derler, biz de ekmeğimizi ateşten çıkarıyoruz. Vatandaş nasıl ekmeği için mücadele ediyorsa biz de ateşin başında alın teri döküyoruz. Eskiden bu çarşıda 10 demirci vardı, şimdi 2 kişi kaldık. Bu iş artık eskisi gibi kazandırmıyor. Karnımız doyuyor ama fazlası olmuyor" ifadelerini kullandı.

"Vatandaş yine de el dövmesi ürünleri beğeniyor ve tercih ediyor"
Mesleğin yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğuna dikkat çeken Kurt, yeni neslin demirciliğe ilgi göstermediğini belirterek, "Eleman yetişmiyor. Ben kendi çocuğumu da bu işe koymadım. Ben bıraktıktan sonra burası da kapanır. Belki dükkan bakkal olur, başka bir iş yeri olur. Üzülüyorum çünkü bu bir meslek, bir kültür. Ama teknoloji ilerledi, el emeği geri planda kaldı. Makine bir günde yüzlerce ürün yapıyor, biz tek tek dövüyoruz. Buna rağmen vatandaş yine de el dövmesi ürünleri beğeniyor ve tercih ediyor" diye konuştu.

Gaziantep'te yaşayan 5 çocuk babası 66 yaşındaki Hüseyin Amiklioğlu, okula gitmediği için babasının yönlendirmesiyle evlerinin yakınındaki bir kalaycı ustasının yanında çırak olarak işe başladı. Çıraklık ve kalfalık sürecinden sonra askere giden Amiklioğlu, askerlik görevini yaptıktan sonra ustasının da desteğiyle kendi iş yerini açtı. Tarihi Gaziantep Kalesi'nin yanındaki atölyesinde yıllarca mesleği öğrendiği ustasına komşu olarak mesleğini sürdüren Amiklioğlu, ilerleyen yaşına rağmen ömrünü verdiği mesleğini yaşatmaya çalışıyor.
Bakır kalaylama mesleğinin son temsilcilerinden olan Amiklioğlu, gelişen teknolojiye bağlı olarak unutulmaya yüz tutmuş mesleğini gelecek kuşaklara aktaracak çırak bulamıyor. Bir dönemin en gözde mesleklerinden biri olan kalaycılık mesleğinde ustaların şimdilerde çalıştıracak çırak bile bulamadıklarını belirten Amiklioğlu, kalaycılık mesleğinin yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kaldığını söyledi. Mesleği öğretecek çırak bulamamaktan şikayetçi olan Amiklioğlu, mesleğinin devam etmesi için bakır kalaylamayı gençlere öğretmek istediğini, ancak çok sevdiği mesleğini öğretecek ve yetiştirecek eleman bulamadığını belirtti.
10 yaşından beri bu meslek sayesinde ekmek parası kazandığını belirten Amiklioğlu, "10 yaşındayken mesleğe başladım. Ömer ustam vardı, askere gidene kadar ustamın yanında çalıştım. Biz ilk önce kap yıkarız. Ondan sonra ocakta kalay yaparız. Askerden geldikten sonra ustam bana dükkan açtı ve bana çok yardımcı oldu. Yaşım 65 oldu. Halen çalışıyorum. Eski ustalarımız bana dükkanının karşısında iş yeri açtı. İşim olmazsa bana iş verirdi. Ustam bizi bu meslekte bayağı geliştirdi. Allah razı olsun, ustam babam gibi kıymetliydi. Askere gidene kadar ustamın yanında çalıştım" dedi.
Mesleğini severek yaptığını belirten Amiklioğlu, "5 çocuğumu bu meslek sayesinde büyüttüm. Hepsini de okuttum. Eskiden mesleğimiz çok iyiydi. Şu anda da 5-6 seneden beri iyi, mesleğimiz çok güzel ve kolay bir meslek. Ben 55 seneden beri bu mesleğin içindeyim. Çevremdeki herkes bakır kullanıyor. Bu meslekte eleman yok, yetişmiyor. Çünkü ‘bu meslek kirli ve zor' diyorlar. Meslek öğrenen yoktur. Eski dönemlerde biz 360 kişiydik. Şu anda 8 kişi kaldık. 1-2 arkadaşım çocuğunu yetiştirdi. Başka da kimse yetişmiyor" ifadelerini kullandı.
Yiyecek ve içecekler için kullanılan bakır eşyaların sağlıklı olduğunu da sözlerine ekleyen Amiklioğlu, herkese bakır eşya kullanımını tavsiye etti.

GÜVENLİK KAMERASI HER ŞEYİ KAYDETTİ

Olay, Yedieylül Mahallesi Kurultay Sokak’taki markette meydana geldi. Küçük Yusuf’un parayı bırakıp gitme anları güvenlik kameralarına yansıdı.

MARKET SAHİBİNDEN DUYGULANDIRAN TEPKİ

Market sahibi Hayrettin Yükselten, kamera kayıtlarını izlediğinde Yusuf’un dürüstlüğü karşısında duygulandığını belirterek çocukları markete davet etti ve hediye verdi.

AİLEDEN GURUR AÇIKLAMASI

Yusuf’un babası Ayhan Eskin, oğlunun davranışının kendilerini gururlandırdığını ve çocuklarını iyi ahlakla yetiştirmeye çalıştıklarını söyledi.

MAHALLEDE TAKDİR TOPLADI

Küçük Yusuf’un davranışı mahalle esnafı ve vatandaşlar tarafından örnek gösterilirken, sosyal medyada da büyük takdir topladı.

2006 yılında memleketi Manisa'da mahallelerindeki halk eğitim merkezindeki çeşitli kurslara giden ve merkezde çeşitli eğitimler alarak, boş zamanlarını değerlendirmeye başladı.
Merkezde çini sanatına ilgi duymaya başlayan 39 yaşındaki Özlem Karabüber, çini sanatı eğitimlerinin verildiği kursa katıldı. Zamanla kendisini geliştirerek hobisini mesleğe dönüştüren Karabüber, eğitim gördüğü kurslarda da usta öğretici olarak görev yapmaya başladı. Karabüber, bin bir emek ve zahmetle hazırladığı el emeği ürünleriyle hem aile ekonomisine katkı sağlıyor hem de kendi atölyesini de kurarak girişimci kadınlara örnek oluyor.
Şahinbey Millet Camii ve Külliyesi içinde halk eğitim merkezi ile Şahinbey Belediyesi'nin işbirliğinde açılan kursta da eğitmenlik yapan Karabüber, halk eğitim merkezlerinin çeşitli kurslarına katıldığı dönemde çini sanatı kursuna başladığını ve sonrasında eğitim alarak kendini geliştirdiğini söyledi.
Çini sanatıyla ilk tanışmasının 20 yıl önce başladığını belirten Karabüber, "Kursiyer olduğum yıllarda tanıştığım çini sanatını 20 yıldan beri sürdürüyorum. Bu sanatı hiç bırakmadım. Hiçbir zamanda şartlar değişmezse sanatımı sürdüreceğim" dedi.
"Çini sanatıyla yapılan eserlere ilgi duymaya başladım"
Sanatını çok sevdiğini belirten Karabüber, "Çini sanatıyla 2006 yılında tanıştım. Gittiğim halk eğitim merkezinde çini sanatı kursu vardı. Kursa giderek çini sanatını öğrenmeye başladım. Bana çini sanatını Aycan hocam öğretti, bu konuda bana çok desteği oldu. Bana bu sanatı sevdiren Aycan hocam oldu. Bu sanatla onun sayesinde tanıştım. Halen de sanatımı devam ettiriyorum. Ben aslında halk eğitim merkezindeki farklı kurslara gidiyordum. Yılsonunda sergilerimiz oluyordu. Ben aynı binadayım ama çini sanatı kursunu hiç görmemişim. Çok garip ki sergide çini sanatıyla yapılan eserlere ilgi duymaya başladım. Çini sanatıyla yapılan serler çok güzeldi ve çini sanatı beni çok cezbetti. Hocamın da çini sanatını bana sevdirmesiyle bu sanata başladım" dedi.
"Ben bu sanatla hayata tutundum"
Hobisini mesleğe dönüştürdüğü için çok mutlu olduğunu dile getiren Karabüber, "3 yıl önce kalp krizi sonucu eşimi kaybettim. Bu sanat olmasaydı galiba yaşama gibi bir duygum olmayabilirdi. Yanlış bir örnek vermek istemem ama ben bu sanatla hayata tutundum. Önce çocuklarım, daha sonra ise çini sanatı benim hayata tutunmama vesile oldu. Çünkü bir şeyler üretmek ve bir şeyler ortaya çıkarmak, kursiyerlere bu sanatı bunu sevdirmek, onlarla birlikte eser yapmak beni hep mutlu etti. Kursiyerlerim ile birlikte, beraberlik içerisinde sanatımızı devam ettirdik" ifadelerini kullandı.
"Çini sanatını çok severek yapmaya başladım"
Osmanlı dönemine ait çini motifleri üzerine eserler yaptığını belirten Karabüber, "Günümüzde çini sanatçıları modern çalışmayı çok seviyor ama ben daha çok geleneksel ve klasikçiyim. Daha çok klasik çalışmayı tercih ediyorum. Kursiyerlerime de geleneksel ve klasik çalışmayı öğretiyorum. 2006 yılında kursiyer olarak başladığım bu sanatımda kendimi iyice geliştirdikten sonra usta öğretici olmaya karar verdim. Çini sanatını çok severek yapmaya başladım ve baktım ki bu sanatın içinden de çıkamıyorum. Çünkü insanı kendine çekiyor. Ben de eğitmen olmaya karar verdim. Ustalık ve usta öğreticilik belgesi için çeşitli eğitimlere katıldım. Daha sonra halk eğitim merkezlerinde görev almaya başladım. Hocamız ‘siz de kendi atölyenizi açabilirsiniz, siz de bu kursların eğitmeni olabilirsiniz' dediğinde bana hayal gibi gelmişti. Fakat şimdi ben de kursiyerlerim için aynı ifadeleri kullanıyorum" diye konuştu.

"Çok heyecanlandım, mutlu oldum"

Çocuklarını kucaklayan Zerrin Tuncay Karadavut, "Beklemiyordum, hazırlıksız yakalandım. Bu sürpriz çok hoşuma gitti. Çok heyecanlandım ve mutlu oldum. Heyecanlı bir gün, Anneler Günü. Bu duyguyu yaşamak için anne olmak gerekiyormuş; Yaradan bana bir değil dört çocuk verdi" dedi. İşini severek yaptığını dile getiren Karadavut, konuşmasını şöyle sürdürdü:
"İşim zevkli ama bir o kadar da yorucu. Otobüs kullanmayı seviyorum. Çocukluğumdan beri araba kullanıyorum. Çocuklarıma da yavaş yavaş öğretmeye başladım. Babalarıyla birlikte motor sürüyorlar. Trafiğe çıktığımda kendimin ve yolcularımın güvenliğini düşünüyorum. Herkesin evine sağlıklı gitmesini istiyoruz. Herkesin bekleyeni var. Ben gelmeden çocuklarım bensiz uyumuyor."

Annelerine sarılarak kutladılar

Karadavut’un dördüz çocuklarından Kumsal Nazik, "Annemi direksiyon başında görmek beni çok mutlu ediyor. Onu çalışırken izlemek gurur verici" dedi. Ömer, "Annem geldiğinde bizi öptü, sarıldı. O an çok duygulandım, çok güzeldi" ifadelerini kullandı. Kayra, "Annemi beklerken çok heyecanlandım. Onu görünce dünyanın en mutlu çocuğu gibi hissettim" dedi. Doruk ise "Annemi görünce çok heyecanlandım. Otobüsüne bindik, birlikte gezdik ve fotoğraf çektirdik. Annemi çok seviyorum" diye konuştu. Çocuklar annelerine sarılarak Anneler Günü’nü kutladı.

Kahramanmaraş'ta okula düzenlenen silahlı saldırıda hayatını kaybeden öğrencilerden Bayram Nabi Şişik'in annesi Mine Hayva Şişik, "Ben çok seviyorum diye o bana her gün papatya toplardı, her gün çiçek getirirdi. Ben onu çiçeksiz koymam, o benim meleğim, cennet kuşum oldu" dedi.
Kahramanmaraş Ayser Çalık Ortaokulunda gerçekleşen silahlı saldırıda hayatını kaybeden 11 yaşındaki 5. sınıf öğrencisi Bayram Nabi Şişik'in mezarına ziyaretler sürüyor. Anne Mine Hayva Şişik, oğlunun mezarına gelerek papatya çiçeği dikti. Anneler gününü oğlu olmadan girmenin üzüntüsünü yaşayan anne Mine Hayva Şişik, oğluna dair anlattıklarıyla yürekleri dağladı. Oğlunun son yaptığı resmin Türk bayrağı olduğunu ifade eden anne, arkadaşı ile olan son ses kaydı ve bir videoyu da paylaştı.
Gözyaşları içinde konuşan anne Mine Hayva Şişik, Bayram Nabi Şişik'in arkadaşına gönderdiği son ses kaydını da anlattı. Bayram'ın Türk bayrağı boyama ödevinden bahsettiğini belirten anne, oğlunun arkadaşına "Vakit nakittir, zamanı iyi değerlendirelim" diyerek ödevi hızlı yapmasını söylediğini ifade etti.
Mine Hayva Şişik konuşmasında, "Ben çok seviyorum diye o bana her gün papatya toplardı, her gün çiçek getirirdi. Ben onu çiçeksiz koymam, o benim meleğim, cennet kuşum oldu. En son uçan balon almıştı. Anneme diye jest yapmayı severdi. Yani bizi mutlu etmeyi severdi. Allah razı olsun. Biz ondan razıydık. Rabbim de razı olsun. Son yaptığı resim de yine Türk bayrağıydı. Arkadaşına da akşamında ses kaydı atmış. Türk bayrağını tamamlayalım, vakit nakittir, zamanı iyi değerlendirelim diye Adnan'a. Adnan da sıra arkadaşıydı zaten. Ses kaydını da iki gün önce dinledim. Rabbim yanına aldı, tertemiz yanına aldı" dedi.

"Yün yorgan elektriği alır, ısıyı dağıtır"

Elyaf ve fabrikasyon üretimin sektörü olumsuz etkilediğini vurgulayan Kılıçaslan, kentte eskiden 25 imalatçı esnaf bulunurken bugün bu sayının 6-7'ye kadar düştüğünü belirtti. Yün yorganların sağlık ve konfor açısından elyafa göre daha avantajlı olduğunu anlatan Kılıçaslan, "Bizim yaptıklarımız yüzde yüz doğal. Kumaşı doğal, işçiliği el emeği, makine işçiliği değil. Yün yorganda yattığınız zaman vücuttaki elektriği alır, sabaha kadar dinlendirir. Isı doğal olarak her yere dağılır. Elyafta ise sadece ayağınızı uzattığınız yer ısınır" dedi.

"Çeyizlik yorgan geleneği bitti"

Eskiden yorganların önemli bir kültürel değer taşıdığına değinen Kılıçaslan, "Kız çeyizlerinde çok talep olurdu. Sünnet cemiyetlerinin de olmazsa olmazı ipekli yorganlardı. Şimdi maalesef bu çeyizlik yorgan geleneği Türkiye genelinde bitti. Sadece günlük kullanıma dönüldü" ifadelerini kullandı.

"Gençler bu mesleğe ilgi göstermiyor"
Mesleği devredecek çırak bulamamaktan da dert yanan yarım asırlık usta, gençlerin bu işe ilgi göstermediğini ve yorgancılığın küçük yaşta öğrenilmesi gereken bir zanaat olduğunu belirterek, "Gençler bu mesleğe ilgi göstermiyor, uğraşmak istemiyorlar. Bizim zanaatımızda maalesef yetişen yok. Türkiye genelinde de yok, eskiler kaldı, bizim gibiler kaldı. Gelecekte de devam etmez çünkü arkamızdan gelen yok. 10 sonra belki çok değerlenecek arayacaklar ve usta bulamayacaklar" şeklinde konuştu.

"BİZ ESKİYİ ÖZLÜYORUZ"

İHA muhabirine konuşan ayakkabı ustası Fikret Kaya, geçmişten bugüne el emeği bittiğini ve her şeyin artık fabrikasyona döndüğünü belirtti. Ayakkabı ustası Kaya, "Teknoloji ve makineler çıkınca hem biz hem de müşterilerimiz rahat etti. Ama yine de biz eskiyi özlüyoruz. Keşke o eski günler olsaydı, keşke eskiye devam edebilseydik. O zorlukları, o sıkıntıları yine görseydik; ama maalesef o günlere geri dönemiyoruz. Bugünün teknolojisi bunu gerektiriyormuş, biz de bu teknolojiyle devam ediyoruz" dedi.

"BİZİM MESLEĞİMİZDE ARTIK ÇIRAK YETİŞTİREMİYORUZ"

Eski yıllarda mesleklerine olan ilginin daha fazla olduğunu ve bu yüzden çırak bulma sorunlarının olmadığını hatırlatan Kaya, "Eskiden en azından 3-5 tane çırak çalıştırıyorduk, şimdi ise bir tane bile bulamıyoruz. Mesleğe rağbet yok. Rağbet olmadığı için ileride bu mesleğin büyük sıkıntılar yaşayacağını görüyorum. Hem kendi mesleğimize hem de diğer mesleklere bakıyorum; genel olarak büyük bir sıkıntı var. Özellikle bizim mesleğimizde artık çırak yetiştiremiyoruz. Gelen çırak da 3-5 gün çalışıp bırakıp gidiyor. 'Usta, bu benim işim değil' diyor ve bir daha gelmiyor. Babasını arıyorum, 'Oğlun işe niye gelmedi?' diye soruyorum; 'Vallahi benim oğlum bu işi yapmayacak, bu iş kirlidir; eli kirleniyor, boya oluyor' diyor. Oysa eli kirlenmeyenin karnı tok olmaz. Mecburuz ama maalesef çırak bulamadığımız için yetiştiremiyoruz. Korkarım ki bu gidişle mesleğimiz ölüyor" diye konuştu.

Eski ayakkabıları tamir ederek bir yandan geri dönüşüme katkı sağladıklarını dile getiren Kaya, sözlerini şöyle sürdürdü:

"Oysa geri dönüşüme büyük katkı sağlıyoruz. Çok şükür, çok güzel tadilat ve tamiratlar yapıyoruz. Yaptığımız işlemler hiç belli olmuyor; orijinali neyse, aynı şekilde onarıp müşterilerimize teslim ediyoruz. Ayrıca bürokrat kesimine, mülki amirlerimize ve büyüklerimize özel sipariş üzerine ayakkabı yapmaya da devam ediyoruz."

Kahramanmaraş Ayser Çalık Ortaokulu öğrencisi Belinay Nur Boyraz, okul saldırısında hayatını kaybetmiş, Dulkadiroğlu ilçesindeki Şeyh Adil Mezarlığı'na sınıf arkadaşlarıyla yan yana defnedilmişti. Belinay'ın babası Murat Boyraz, her gün kızının mezarına ziyaret edip dualar ediyor.

Olayla ilgili asıl sorumluların saldırganın anne ve babası olduğunu ifade eden baba Boyraz, "Kendi evladına sahip çıkmayanlar utansın. Bu cani insan olarak bu dünyada geldi. Biz meleklerin daha üstüne çıkarttık evladımızı şehadet seviyesine geldiğini bütün insanlık biliyor, bütün Müslümanlar kabul ediyor. Caniyi yetiştirenler de evlatlarını ne hale getirdiler. Burada suçlu annesinin ve babasının sahip çıkmaması. Bir eğitimci olan anne, bir emniyetçi olan bir baba nasıl bir böyle cani evlat yetiştirir akıl alacak değil. Bir caniyi, bir canavarı evinin içinde, koynunda besliyor ve buna göz yumuyor. Ben bunun farkına varamadım demekle olmuyor" diye konuştu.

"İSMİ CENNETTE AÇTI, PEYGAMBERİMİZİN ÇİÇEĞİ OLDU"

Belinay'ın ibadetlerini aksatmayan bir çocuk olduğunu ifade eden baba Boyraz, "İsmini annesi koydu Belinay diye. Nur ismini de ben ekledim. Ve isminin gereğini de yerine getirdi. Belinay cennette açan peygamber çiçeği, ismi cennette açtı. Peygamberimizin çiçeği oldu. Şehadet seviyesine yükseldi. Son bir ayında özellikle hep cennetten bahsederdi. Annesine 'cennette kaç yaşında olacağız? Kaç kilo olacağız? Nasıl olacağız' diye sorar, merak ederdi. Son bir ayı bu şekilde geçti. Ramazan'da oruçlarının hepsini tuttu. Namazlarına dikkat eden bir çocuktu. Beş vakit namazını kılardı" şeklinde konuştu.

Baba Boyraz, kızının çok başarılı bir çocuk olduğunu belirterek, "Ufka Yolculuk sınavı olmuştu, okul ikincisi olmuştu. Umre çekilişine katıldı, çıkmadı. Üzüntüsünü söyledi. Ben de 'kızım seni ben götüreyim' dedim. Bizim umreye gitme niyetimiz vardı kızımızla birlikte. Olmadı" ifadelerini kullandı.

KUR’AN SEVGİSİ ENGEL TANIMIYOR

Farklı yaş gruplarından kadınların katıldığı kursta, işitme ve konuşma kaybı yaşayan bireyler hem Kur’an-ı Kerim okumayı öğreniyor hem de temel dini bilgiler ediniyor. Kursiyerlerin azmi ve öğrenme isteği dikkat çekiyor.

İŞARET DİLİYLE EĞİTİM VERİLİYOR

Eğitmen Kifayet Ateş tarafından verilen derslerde, işaret dili kullanılarak Kur’an-ı Kerim’in yanı sıra ibadet, ahlak ve siyer konuları da öğretiliyor.

YOĞUN İLGİ GÖRÜYOR

2016 yılından bu yana devam eden kursun, şehirde bu alandaki tek eğitim olması nedeniyle yoğun ilgi gördüğü belirtiliyor. Kursiyerler, hem öğrenmenin hem de birlikte vakit geçirmenin mutluluğunu yaşıyor.

“KUR’AN ÖĞRENMEK BENİ MUTLU ETTİ”

Kursiyerlerden Hatice Demir ve Ayşe Özufacık, kurs sayesinde Kur’an-ı Kerim okumayı öğrendiklerini belirterek, emeği geçenlere teşekkür etti. Kadınlar, kursun hayatlarına önemli katkı sağladığını ifade etti.

MAHALLENİN DİKKAT ÇEKEN İSMİ

6 kardeşten biri olarak dünyaya gelen Eser, iki gözündeki üç farklı renkle adeta doğuştan gelen bir farklılık taşıyor. Yaşadığı mahallede sık sık ilgi odağı olan Eser, vatandaşların kendisiyle fotoğraf çektirdiğini belirtiyor.

“ANNEM FARKLI OLSUN DİYE DUA ETMİŞ”

Gözlerindeki renk farklılığını anlatan Eser, annesinin bir türbede dua ettiğini ifade ederek, “Annem ‘çocuğum olursa farklı olsun’ demiş. Benim gözlerim bu şekilde. Abimin de saçları farklı” dedi.

GÖRME SORUNU DA YAŞIYOR

Renk farklılığının yanı sıra görme problemi de yaşadığını dile getiren Eser, gözlerinde yaklaşık yüzde 60 oranında görme kaybı bulunduğunu söyledi. Göz nakli olması gerektiğini belirten Eser, buna rağmen ameliyattan çekindiğini ifade etti.

Tüm farklılığına rağmen hayatını sürdüren Eser, “Gördüğüm için çok ilgilenmiyorum” sözleriyle durumu kabullendiğini dile getirdi.

OKUL VE İŞ BİR ARADA

Haftanın bir günü okulda teorik eğitim alan Kalyoncu, haftanın dört günü ise usta gözetiminde kaporta alanında çalışıyor. Genç öğrenci, dedesiyle birlikte mesleğini icra ederek hem deneyim kazanıyor hem de geleceğini şekillendiriyor.

“YILIN ÇIRAĞI” SEÇİLDİ

Ahilik Haftası kapsamında “Yılın Çırağı” olarak teklif edilen Kalyoncu, İlçe Milli Eğitim Müdürü Osman Özkan ve Esnaf ve Sanatkârlar Odası Başkanı Şükrü Baş ile birlikte Boyabat Kaymakamı Enver Yılmaz’ı ziyaret etti.

KAYMAKAMDAN TEBRİK

Ziyarette konuşan Kaymakam Enver Yılmaz, genç öğrenciyi tebrik ederek başarılarının devamını diledi.

Ahilik kültürünün yaşatılmasına katkı sunan bu anlamlı başarı, Boyabat’ta takdirle karşılandı.

150 çeşit yemek hazırlandı

Kadın akademisyenler ve akademisyen eşleri tarafından evlerde hazırlanan 150 çeşit yemek, pasta ve börek öğrencilere ikram edildi. Etkinliğin, özellikle ailesinden uzakta eğitim gören öğrenciler için moral kaynağı olduğu belirtildi.

“Amacımız moral ve motivasyon”

Etkinliğe katılan Fırat Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Fahrettin Göktaş, organizasyonun 5 yıldır sürdüğünü belirterek, öğrencilere sınav öncesi destek olmayı amaçladıklarını ifade etti.

Gelenek devam ediyor

Öğrenci Destek Birimi yetkilileri ise etkinliği geleneksel hale getirdiklerini vurgulayarak, öğrencilerin hem maddi hem de manevi olarak desteklenmeye devam edileceğini aktardı.

Öğrencilerden teşekkür

Etkinliğe katılan öğrenciler, sınav haftasının stresini bir nebze olsun unuttuklarını belirterek hazırlanan ikramlar için emeği geçenlere teşekkür etti.